உறவுகளை இறைவன் முடிவு செய்ய , நட்பை மட்டும் நாம் முடிவு செய்ய அனுமதி அளித்த காரணம் நல்லவர்களையும் கெட்டவர்களையும் அறிந்து மன முதிர்ச்சி பெறவே!
எனக்கும் ஒரு அருமையான நண்பர் உண்டு. என்னுடன் பணிபுரியும் போது அறிமுகமாகி இன்று எங்கள் குடும்ப நண்பரான திரு.தேவராஜ் அவர்கள். கட்டுரையில் தான் அவருக்கு மரியாதை. வயதில் என்னை விட இளையவர் . ஆனால் மனதில் மிகவும் பக்குவப்பட்டவர் . மற்றவர்களுக்காக தனது விருப்பங்களை விட்டு கொடுத்து விடுவார். மனிதநேயம் மிக்கவர். தனது மாமனார் , மாமியாரை தாய் தந்தை போல் எண்ணுவார். தனது வார்த்தைகள் , செயல் யாரையும் புண்படுத்தாமல் இருக்குமாறு பார்த்து கொள்வார்.
எங்கள் நட்பின் வயது பதின்மூன்று. இன்று வரை எனக்கு சந்தோசமோ ,துக்கமோ நான் அழைக்கும் முதல் நபர் இவர் தான். எனக்கு மட்டும் அல்ல என் குடும்பத்தினருக்கும் உதவி தேவை என்றால் முகம் சுளிக்காமல் செய்வார். என் கணவரிடம் நான் சொல்ல சங்கடப்படும் என் பிறந்த வீட்டு சங்கதிகளை இவரிடம் தான் சொல்லுவேன். என் தந்தை இறந்த போது எனக்கு மிகவும் தைரியம் சொன்னவர். எந்த உதவி கேட்டாலும் சிறிதும் யோசிக்காமல் உடனே சரி என்று அதற்காக செயல்படுவார்.
எனது நட்பில் கூட சிறுது சுயநலம் இருக்கும் . ஆனால் அவரது நட்பில் சிறிதும் களங்கம் இல்லை.
கடந்த பதின்மூன்று ஆண்டுகளாக, எனது கவலைகள் இவரின் ஆலோசனை / உதவி இல்லாமல் முடிந்ததில்லை
எனது பலங்களில் இவரது நட்பும் ஒன்று.
" உன் நண்பனை பற்றி சொல் நான் உன்னை பற்றி சொல்கிறேன் "
நான் சொல்லி விட்டேன்.
அவரது மகன் தருண் எங்கள் வீட்டு சுட்டி பையன் . அவரது குடும்பத்தினரை எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். அனைவரும் ஒருவருக்கொருவர் விட்டு குடுத்து வாழுபவர்கள்.
அந்த தோட்டத்தில் இவர் ஒரு பவள மல்லி .
